Friday, March 30, 2012

အိမ္မက္သတို႕သမီး (သို႕) စီရမ္ရိ (၁)

လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ႏွစ္ခန္႕က ကၽြန္ေတာ္ၾကားသိလိုက္ရတဲ့ ျမန္မာ့ရုပ္ျမင္သံၾကားကသတင္းတစ္ခုဟာ ႏွစ္ေပါင္း
မ်ားစြာၾကာေအာင္ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာစြဲေနခဲ့ၿပီး အိမ္မက္တစ္ခုအျဖစ္သေႏၶတည္ရွိေနခဲ့ဖူးပါတယ္။အဲဒီ
သတင္းက အေရးႀကီးတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသတင္းလည္းမဟုတ္ပါဘူး။စီးပြားေရးသတင္းလည္းမဟုတ္ခဲ့ပါ။ထိုစဥ္
ႏိုင္ငံအႀကီးအကဲတစ္ခုရဲ႕ ျပည္ပခရီးစဥ္တစ္ခုမွာ စာခ်ဳပ္တစ္ခု ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့တဲ့သတင္းပါပဲ။အဲဒီစာခ်ဳပ္ကေတာ့
ျမန္မာႏိုင္ငံက ပုဂံၿမိဳ႕နဲ႕ ကေမာၻဒီးယားႏိုင္ငံက စီရမ္ရိၿမိဳ႕တို႕ကို ၿမိဳ႕ညီအစ္မ အျဖစ္ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့တဲ့စာခ်ဳပ္ပါ။

ေျပာရရင္ အဲဒီအခ်ိန္ကမွ စီရမ္ရိ ဆိုတဲ့နာမည္ကိုကၽြန္ေတာ္စၾကားဖူးတာပါ...။ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕
အသဲႏွလံုးျဖစ္တဲ့ ပုဂံၿမိဳ႕နဲ႕ ညီအစ္မေတာ္ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ကို ကၽြန္ေတာ္အရမ္းစိတ္ဝင္စားသြားပါ
တယ္။အဲဒီၿမိဳ႕ေလးကိုလည္းအရမ္းေရာက္ဖူးခ်င္သြားပါတယ္...။၁၀ႏွစ္ခန္႕ၾကာေအာင္ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကူး
ထဲမွာကိန္းေအာင္းလာခဲ့တဲ့ အဲဒီအိမ္မက္ေလးကို ဒီႏွစ္ေဖေဖာ္ဝါရီလဆန္းပိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္အေကာင္
အထည္ေဖာ္ႏိုင္ခဲ့ပါၿပီ...။တနည္းဆိုရရင္ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္မက္ထဲက သတို႕သမီးေလးနဲ႕ နဖူးေတြ႕ဒူးေတြ႕
ေတြ႕ၾကရၿပီဆိုပါေတာ့ဗ်ာ...၊အင္း...သတို႕သမီးက သိပ္ေတာ့မငယ္ေတာ့ဘူးဗ်....။သူ႕အသက္က ႏွစ္ ၉၀၀
ေလာက္ေတာ့ရွိၿပီခင္ဗ်.....:)))))။ဆိုေတာ့....ကၽြန္ေတာ့္ အိမ္မက္သတို႕သမီးေလးအေၾကာင္းေျပာျပမယ္
ဗ်ာ.....ေနာ္.....။


 ကၽြန္ေတာ္လိုက္ပါလာတဲ့ ဂ်က္စတားေလယာဥ္ပ်ံေလးက စီရမ္ရိေလဆိပ္ကိုဆင္းသက္လာခ်ိန္မွာ ေဒသစံ
ေတာ္ခ်ိန္သံုးနာရီခန္႕ရွိၿပီျဖစ္သည္..။စီရမ္ရိေလဆိပ္ေလးက ေသးငယ္ေပမယ့္သပ္သပ္ရပ္ရပ္ေတာ့ရွိသည္။
ေလဆိပ္အဝင္ဝတြင္ တာဝန္ရွိသူတစ္ဦးမွဗီဇာလုပ္ၿပီးၿပီလားဟုတစ္ေယာက္ခ်င္းဆီ ေမးသည္။အေတာ္မ်ား
မ်ားက မလုပ္ၾကရေသး...၊စီရမ္ရိတြင္ ဆိုက္ေရာက္ဗီဇာအလြယ္တကူရႏိုင္သည္ကိုသိထားၾကသူမ်ားသည္။
အမွန္လည္း အင္မတန္လြယ္ကူလွ်င္ျမန္လွသည္။စားပြဲရွည္တစ္ခုတြင္ ဗီဇာေလွ်ာက္ရန္ ပံုစံစာရြက္မ်ားတင္
ထားသည္။ယူၿပီး ျဖည့္ရံုပင္...၊ထိုေနာက္ ေကာင္တာတြင္ ဗီဇာေၾကးေဒၚလာ၂၀ႏွင့္မိမိပတ္စပို႕စာအုပ္၊ျဖည့္
ထားသည့္ ပံုစံစာရြက္တို႕ကို ေပးလိုက္ရံုပင္...၊ငါးမိနစ္ပင္မၾကာ ၂လေနထိုင္ႏိုင္သည့္  ဗီဇာထုတ္ေပးလိုက္
သည္...။

ေလဆိပ္မွအျပင္ကိုထြက္လိုက္ေတာ့ အနည္းငယ္ျပင္းျပေသာအပူရွိန္ႏွင့္အတူခင္မင္ရေသာညီငယ္ကိုထြဋ္
တို႕စံုတြဲမွ အၿပံဳးကိုယ္စီႏွင့္ဆီးႀကိဳလ်က္ရွိသည္။ေလဆိပ္ႏွင့္ ၿမိဳ႕မွာအလွမ္းမကြာလွပါ၁၀မိနစ္ခန္႕သာကား
စီးရသည္...။စီရမ္ရိၿမိဳ႕တြင္းသို႕ဝင္ဝင္ခ်င္းခံစားလိုက္ရသည္က ၿမိဳ႕ေလးႏွင့္ကၽြန္ေတာ္ စိမ္းမေနျခင္းပင္..။
မွန္သည္....၊တစ္ခါတစ္ရံ၌ ကိုယ့္ႏိုင္ငံတြင္းရွိတစ္ခ်ဳိ႕ၿမိဳ႕မ်ားသည္ပင္ မိမိႏွင့္ နဲနဲစိမ္းသလို ခံစားခ်က္မ်ဳိးကို
ခံစားမိၾကပါလိမ့္မည္...။စီရမ္ရိၿမိဳ႕ေလးကေတာ့ ဒီလိုမဟုတ္...၊ကၽြန္ေတာ့္ကို ေႏြးေထြးစြာႀကိဳဆိုခဲ့ပါသည္..။
ကေမာၻဒီးယားႏိုင္ငံရဲ႕ ေရေျမ၊အေနအထားႏွင့္မဖြံၿဖိဳးလွေသးသည့္အေျခအေနကအမိျမန္မာျပည္ႏွင့္ဆင္တူ
ေနသည့္အတြက္ေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ေပလိမ့္မည္.....။
 
စကားစပ္မိလို႕ေျပာရဦးမည္...။ေလယာဥ္ေပၚတြင္ ေဘးျခင္းကပ္လ်က္မွ စကၤာပူႏိုင္ငံသားအန္ကယ္တစ္ဦး
ႏွင့္ စကားစျမည္ေျပာျဖစ္ေတာ့ သူက ကၽြန္ေတာ္ျမန္မာမွန္းသိသြားတဲ့အခါမွာ တအံတၾသႏွင့္ မင္းတို႕ႏိုင္ငံ
နဲ႕ ကေမာၻဒီးယားနဲ႕က အေနအထားျခင္းတူတူပဲမဟုတ္လား....၊ဘာလို႕အလည္လာေနေသးသလဲ လို႕
ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမးခြန္းထုတ္ေလေတာ့သည္။သူ႕ေမးခြန္းႏွင့္ သူ၏တအံတၾသပံုကိုၾကည့္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ၿပံဳးမိ
သည္။ဘယ္ႏွယ္ ကိုယ့္ႏိုင္ငံႏွင့္ တူေနဦးေတာ့ အလည္မလာသင့္ေတာ့ဘူးတဲ့လားဗ်ာ....ေနာ့....။သို႕ေသာ္
သူေမးသည့္ေမးခြန္းကိုေတာ့ ဒီမွာ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြရွိလို႕ လာတာဟုပဲ ေျဖလိုက္ေတာ့သည္..။

ကၽြန္ေတာ္တည္းခိုသည့္ဟိုတယ္နာမည္က Royal Empire Hotel ဟုေခၚသည္။ေနရွင္နယ္လမ္းမႀကီးေပၚ
မွာပင္ရွ္ိပါသည္.....။ပထမထပ္ရွိကၽြန္ေတာ့္အခန္းဝရန္တာမွၾကည့္လိုက္လွ်င္သစ္ပင္ပန္းမန္ေလးမ်ားၿခံရံ
လ်က္ရွိသည့္ ေရကူးကန္ေလးကို ၾကည္ႏူးဖြယ္ျမင္ေတြ႕ေနရသည္....။ေရကူးခ်င္စိတ္ေပါက္လာသျဖင့္ အဝတ္အစားလဲၿပီး ေရဆင္းကူးေနလိုက္သည္...။





ညေနေစာင္းေတာ့ မွ်စ္(ကိုထြဋ္)ႏွင့္အတူ  စီရမ္ရိမွဘေလာ့ဂါတစ္ဦးျဖစ္သူ အစ္မအိမ္သူတို႕အိမ္ဘက္ထြက္
လာခဲ့ၾကသည္....။အစ္မအိမ္သူတို႕အိမ္ေရာက္ေတာ့ ေမွာင္ေနၿပီျဖစ္သည္။အစ္မအိမ္သူ၊အစ္မအမ်ဳိးသား
ကိုေနေသြး၊ဘေလာ့ဂါတစ္ဦးျဖစ္သူ ကို Clozet တို႕မွ ႀကိဳဆိုလ်က္ရွိေနပါသည္။ကိုClozet မွ ေမးခြန္းတစ္ခု
ေမးသည္....။ခမာျပည္ကိုေရာက္ေတာ့ ဘယ္လိုခံစားရသလဲဗ်.......တဲ့....။ကၽြန္ေတာ္မဆိုင္းမတြ ျပန္ေျဖခဲ့
သည္....၊ျမန္မာျပည္ေရာက္ေနသလိုပါပဲဗ်ာ.......လို႕...။ထိုေန႕ညက ကၽြန္ေတာ္တို႕ စကားေတြအေတာ္ေျပာ
ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။အဓိက ကေတာ့ ခမာျပည္ႏွင့္ ခမာလူမ်ဳိးမ်ားအေၾကာင္းပင္ျဖစ္သည္။

ညနက္ပိုင္းတြင္မေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕အမ်ဳိးသားေလးဦးသား ဘားကလပ္ေလးတစ္ခုတြင္ထိုင္ျဖစ္ၾကသည္။
ဆိုင္းအတြင္းပိုင္းတြင္ေတာ့မဟုတ္ပါ။အျပင္ဘက္ ဥယ်ာဥ္ၿခံေလးထဲတြင္ပဲျဖစ္ပါသည္။ဘားဆိုင္ထဲအဝင္ဝ
တြင္ ေသနတ္မယူရ၊လက္ပစ္ဗံုးမယူရ အစရွိေသာ တားျမစ္ခ်က္မ်ားေရးထားသည့္ ဆိုင္းပုဒ္ေလးေထာင္
ထားသည္ကိုေတြ႕ရေတာ့ အံၾသမိရေသးသည္။လံုၿခံဳေရးေတြမွလည္း တစ္ဦးခ်င္းဆီကို ရွာေဖြၿပီးမွ ဆိုင္ထဲ
အဝင္ခံသည္ကိုလည္းေတြ႕ရသည္။အကယ္၍ နယူးေယာက္လိုၿမိဳ႕မ်ဳိးတြင္ ဤကဲ့သို႕ျမင္ကြင္းမ်ဳိးျမင္ေတြ႕
ရပါက အံၾသမိမည္မဟုတ္ပါ။စီရမ္ရိလို ေအးခ်မ္း၊ဆိတ္ၿငိမ္ေသာ ၿမိဳ႕ေသးေသးေလးတြင္ ရုန္းရင္းဆန္ခတ္
မႈမ်ား ရွိေကာင္းရွိေနႏိုင္သည္ဟူေသာအေတြးမ်ဳိး ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ထဲတြင္ျဖစ္ေပၚမလာေသာေၾကာင့္ ယခု
လို အံၾသသြားရျခင္းပင္....။ပထမေတာ့ အမွတ္တရအေနႏွင့္ ဆိုင္ထဲဝင္ၾကည့္ဦးမည္ဟု စိတ္ကူးမိေသး
ေသာ္လည္း လက္ေတြ႕တြင္မေတာ့ ဝင္မၾကည့္ျဖစ္ပါေခ်။


ညဘက္တြင္ ညဥ့္နက္မွ အိပ္ယာဝင္ျဖစ္ေသာ္လည္း ေနာက္တစ္ေန႕မနက္တြင္မေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေစာေစာ
ႏိုးေနပါသည္။ဟိုတယ္မွမနက္စာဘူေဖးကို စိတ္ႀကိဳက္စားၿပီးေသာ္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ မွ်စ္တို႕ ႏွစ္ဦးသား စီရမ္ရိ
၏ ႏွလံုးသည္းပြတ္မည္ေသာ အန္ေကာဝပ္ဘုရားေက်ာင္းနယ္ေျမဆီသို႕ ထြက္လာခဲ့သည္။ဝင္ေၾကးအေန
ႏွင့္ တစ္ဦးလွ်င္ ေဒၚလာ၂၀ ေပးရ၏။ထို ၂၀မွာ အန္ေကာဝပ္ဘုရားေက်ာင္းႀကီးႏွင့္တစ္ကြ ပတ္ဝန္းက်င္ရွိ
အျခားဘုရားေက်ာင္းမ်ားအားလံုးႏွင့္ပါ အက်ဳံးဝင္ပါသည္။ကၽြန္ေတာ္တို႕ ပထမဆံုးအေနႏွင့္ အန္ေကာဝပ္
သို႕ မသြားေသးပဲ အျခားဘုရားေက်ာင္းမ်ားကိုအရင္ ဝင္ေရာက္ၾကည့္ရႈရန္ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကပါသည္။


( အန္ေကာဝပ္ဘုရားေက်ာင္းနယ္ေျမသို႕ အဝင္၊လက္မွတ္ေရာင္းအေဆာက္အဦးပါ )

ကၽြန္ေတာ္တို႕ ပထမဆံုးသြားျဖစ္သည္က အန္ေကာထံု(Angkor Thom)သို႕ျဖစ္ပါသည္။Angkor Thomဆို
သည္က Great City ဟု အဓိပၸါယ္ရသည္ဟုဆိုသည္။ထိုအန္ေကာထံုသည္ ခမာအင္ပါယာႀကီး၏ ၿမိဳ႕ေတာ္
ပင္ျဖစ္သည္။သို႕ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္တို႕သြားေရာက္ၾကည့္ရႈသည့္အန္ေကာထံုကေတာ့ ၿမိဳ႕ေတာ္၏ဝင္ေပါက္
သာျဖစ္ပါသည္။ၿမိဳ႕ေတာ္သို႕ ဝင္ေပါက္ တံခါးေပါက္ ငါးခုရွိသည့္အနက္ ေတာင္ဘက္တံခါးေပါက္ျဖစ္သည္။

ခမာအင္ပါယာႏွင့္ ၿမိဳ႕ေတာ္အန္ေကာထံု၊အန္ေကာဝပ္ဘုရားေက်ာင္းတို႕ကို ဘုရင္ Jayavarmam VII (1125-1200) မွ၁၂ရာစုအကုန္ ၁၃ရာစုအစပိုင္းကာလမ်ားဆီမွ တည္ေထာင္ခဲ့သည္။ဘုရင္ ဂ်ာရာဘာမန္
သည္ မဟာယာနဗုဒၶဘာသာဝင္တစ္ဦးျဖစ္သည္။သို႕ေသာ္ ခမာျပည္တြင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကပင္ ဟိႏၵဴ
ဘာသာလႊမ္းမိုးခဲ့ေသာေၾကာင့္ အန္ေကာဝပ္အတြင္း ဟိႏၵဴဘာသာႏွင့္ပက္သက္သည့္ရုပ္တုမ်ားကိုလည္း
ေတြ႕ခဲ့ရသည္။ဘုရင္သည္ မဟာယာနဝင္ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ သူ႕ကိုယ္သူ ေဗာဓိသတၱဟု ခံယူထားသည္
ဟုဆိုပါသည္။သူတည္ေဆာက္ခဲ့သမွ် ဘုရာေက်ာင္း၊အေဆာက္အဦးမ်ားတြင္ သူ႕မ်က္ႏွာပံုႏွင့္ တန္ဆာ
ဆင္ထားသည္ကိုလည္း ေတြ႕ရွိႏိုင္ပါသည္။


ၿမိဳ႕ေစာင့္နဂါးနဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာင္ဘက္ဂိတ္ပါ


ဒီပံုက ၿမိဳ႕ရိုးေပၚကေန ၿမိဳ႕အဝင္လမ္းကို ရိုက္ထားတာပါ....။က်ဳံး၊က်ဳံးကူးတံတားႏွင့္ တံတားေပၚက နဂါးပါ။


အဆိုပါေတာင္ဘက္ ဂိတ္ေပါက္ကေန ကၽြန္ေတာ္တို႕  အန္ေကာဝပ္ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈအႏုလက္ရာမ်ားၾကြယ္ဝ
လွတဲ့ ဘိုင္ရြန္( Bayon ) ဘုရာေက်ာင္းဘက္ဆက္ခဲ့ၾကပါတယ္...။

 Bayon ဘုရာေက်ာင္းပါ။မဟာယာနဗုဒၶဘာသာဘုရားေက်ာင္းေပမယ့္၊ဒီဘုရားေက်ာင္းကို ျပန္လည္ျပဳျပင္
ခဲ့ၾကတဲ့ ေႏွာင္းပိုင္း မင္းေတြက တစ္ခ်ဳိ႕ကဟိႏၵဴဘာသာကိုးကြယ္သူေတြျဖစ္သလို၊တစ္ခ်ဳိ႕ကေထရဝါဒကိုး
ကြယ္သူေတြလည္းပါလို႕ သက္ဆိုင္ရာဘာသာေရးအယူအဆေတြနဲ႔ပက္သက္ေနတဲ့ ရုပ္တု၊ရုပ္ပံုေတြ ေရာ
ယွက္ေနတာကိုလည္းေတြ႕ရပါတယ္...။



အခုလို ေမွ်ာ္စင္(Tower)ေပါင္း၃၄ခုေလာက္ ဒီဘုရားေက်ာင္းမွာပါဝင္ၿပီး ဘုရင္ရဲ႕မ်က္ႏွာရုပ္ပံုေပါင္း ၂၁၆ခု
ထုဆစ္ထားတယ္လို႕သိရပါတယ္။ခမာအင္ပါယာအတြင္းက ဘုရားေက်ာင္းအားလံုးလိုလိုကိုေလးေထာင့္
စပ္စပ္ေက်ာက္တံုးမ်ား၊ဂဝံေက်ာက္တံုးမ်ားႏွင့္တည္ေဆာက္ထားၿပီး တစ္တံုးႏွင့္တစ္တံုးကို မည္သည့္
ဘိလပ္ေျမ(သို႕)ဘိလပ္ေျမကဲ့သို႕ေသာအရာတစ္စံုတစ္ရာႏွင့္မွ် တြဲစပ္ထားျခင္းမရွိပါဘူး။ေက်ာက္တံုးတစ္
တံုးႏွင့္တစ္တံုးကို စနစ္တက်စီထပ္ထားျခင္းျဖင့္လည္းေကာင္း၊တစ္ခ်ဳိ႕ေနရာေတြမွာေတာ့ တစ္တံုးႏွင့္တစ္
တံုးလြဲထပ္၍လည္းေကာင္း အဆင့္ဆင့္စီထားတာကိုေတြ႕ရပါတယ္။ခမာေတြကေတာ့ သူတို႕ရဲ႕ ေရွးေခတ္
 နည္းပညာထဲမွာ ယေန႕ေခတ္လူေတြမသိႏိုင္ေတာ့တဲ့ Magic တစ္ခုခုပါဝင္ေနတယ္လို႕ ယံုၾကည္ယူဆၾက
ပါတယ္...။(ခက္တာက သူတို႕ကိုယ္တိုင္လည္း အဲဒီ Magic ကဘာဆိုတာသိဘူးဗ်...:)))

ေက်ာက္တံုးမွာျမင္ေတြ႕ရတဲ့အေပါက္ေတြက အဆိုပါေက်ာက္တံုးေတြကို ဘုရားေက်ာင္းတည္ေဆာက္ရာ
ေနရာကို ႀကိဳးအစရွိတာေတြလ်ဳိၿပီး ဆြဲဖို႕ ေဖာက္ထားတာေတြလို႕လည္းေျပာၾကပါတယ္...။တခ်ဳိ႕အေပါက္
ေတြက တိုးလ်ဳိေပါက္ေတြေပမယ့္ အမ်ားစုကေတာ့ အေပါက္ရာသာသာေလးေတြပါပဲ...။တခ်ဳိ႕ကေတာ့
ရတနာပစၥည္းေတြထာပနာထားတာျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႕လည္းယူဆၾကပါတယ္...။အန္ေကာဝပ္ဘုရားေက်ာင္း
တည္ေဆာက္ပံု သရုပ္ေဖာ္ရုပ္ရွင္ကားတစ္ခုမွာေတာ့ အဆိုပါအေပါက္ေတြက ေက်ာက္တံုးေတြကိုဆြဲယူဖို႕
ေဖာက္ထားတာျဖစ္တယ္လို႕ဆိုပါတယ္...။ေက်ာက္တံုးတစ္တံုးကို တန္ဝက္ကေန ၁တန္ေလာက္ထိ 
အနည္းဆံုးေလးႏိုင္ပါတယ္။ဒီေလာက္ေလးတဲ့ေက်ာက္တံုးေတြကို ဘယ္လိုနည္းပညာေတြသံုးၿပီး ေပေပါင္း
မ်ားစြာျမင့္ေအာင္ ထပ္စီခဲ့ၾကသလဲဆိုတာကေတာ့ အေတာ္စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတာအမွန္ပါပဲဗ်ာ။



 မ်က္ႏွာပံုကိုအနီးကပ္ဆြဲရိုက္ထားတာပါ။ေက်ာက္တံုးေတြကို တစ္တံုးနဲ႕တစ္တံုး ခ်ဳပ္ၿပီးထပ္ထားတာကို
ေတြ႕ျမင္ရမွွာပါ။

ဟိႏၵဴဘာသာအထိမ္းအမွတ္တစ္ခုပါ၊ရွီဗာလား၊ဗိႆႏိုးလား...အဲ့ဘုရားရဲ႕.......:))))




ဒီပံုေတြက ေတာ့ ဘုရားေက်ာင္းနံရံေက်ာက္သားမ်က္ႏွာျပင္ေပၚမွာထုလုပ္ထားတဲ့ အႏုလက္ရာေျမာက္
ရုပ္ပံုေတြပါခင္ဗ်ာ..။


ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂-- ၊တေပါင္းလဆန္းမွာ ေရာက္သည္တဲ့ခင္ဗ်၊ယခုႏွစ္က၁၃၇၄ ဆုိေတာ့ အနဲဆံုး ႏွစ္၇၀
ေတာ့ေက်ာ္ပါၿပီ။အဲဒီအခ်ိန္ကာလက ျမန္မာေတြဘယ္လို၊ဘာေၾကာင့္ေရာက္ခဲ့တယ္၊ဘယ္လမ္းေၾကာင္းက
ေနေရာက္လာတယ္ဆိုတာ စိတ္ဝင္စားစရာေတာ့ေကာင္းသားဗ်ေနာ္...။ေနာက္ေတြးမိတာတစ္ခုက လြန္ခဲ့
တဲ့ႏွစ္၇၀ေလာက္က သူတို႕ အန္ေကာဝပ္ကို ဘယ္လိုပံုစံနဲ႕မ်ားေတြ႕ခဲ့ပါလိမ့္ေနာ္....။ျဖစ္ႏိုင္တာတစ္ခုက
ျပင္သစ္ဘာသာေရး၊စီးပြားေရး၊ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကိုအမွီျပဳၿပီးေရာက္ရွိလာတာမ်ားလားလို႕ေတြးေနမိပါ
တယ္...။



ဒီေက်ာက္စာတိုင္ေပၚမွာေရးခဲ့တာပါ။ဒီလိုမ်ဳိးျမန္မာစာေတြကို အန္ေကာဝပ္ဘုရားေက်ာင္းမွလည္းေတြ႕ခဲ့
ပါတယ္။ကၽြန္ေတာ့္ကိုလိုက္ပို႔ၿပီး အခမဲ့ဂိုက္လုပ္ေပးတဲ့ မွ်စ္ ေတာင္အရင္ကေတြ႕မိဘူးတဲ့......:)။


ဘိုင္ရြန္ဘုရားေက်ာင္းမွတစ္ဆင့္သူ႕ရဲ႕အေနာက္ေျမာက္ဘက္မွာရွိတဲ့ ဘက္ဖြန္( Baphuon) ဘုရားေက်ာင္း
ရွိရာသို႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ခရီးဆက္ခဲ့ပါတယ္...။Baphuon ကို ဘုရင္ Udayadityavarman II  က ၁၁ရာစုႏွစ္
လယ္ေလာက္မွာ ဟိႏၵဴဘုရားရွီဗာကိုရည္စူးလို႕ တည္ခဲ့တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္ခင္ဗ်။ဘုရားေက်ာင္းအျမင့္က
ေမွ်ာ္စင္မ်ားမပါ ၃၄မီတာျမင့္ၿပီး၊ေမွ်ာ္စင္ပါဆိုရင္ေတာ့ မီတာ၅၀ထိျမင့္ခဲ့တယ္လို႕ဆိုပါတယ္။ဟိႏၵဴဘုရား
ေက်ာင္းျဖစ္ေပမယ့္ ၁၅ရာစုေလာက္မွာေတာ့ ဗုဒၶဘာသာဘုရားေက်ာင္းအျဖစ္အသြင္ေျပာင္းသြားခဲ့ရပါ
တယ္။၂၀ရာစုႏွစ္မ်ားမွာေတာ့ ဘုရားေက်ာင္းဟာ ႀကီးႀကီးမားမားၿပိဳပ်က္ေနခဲ့တဲ့အတြက္  ျပင္သစ္ႏိုင္ငံမွ
 ျပန္လည္ျပဳျပင္ေပးခဲ့ရၿပီး ၂၀၁၁ခုႏွစ္ကမွ ဖြင့္လွစ္ေပးခဲ့တယ္လို႕သိရပါတယ္။



Baphuon ဘုရားေက်ာင္း


ဒီပံုကေတာ့ ဘက္ဖြန္ဘုရားေက်ာင္းအေပၚကေန ဘုရာေက်ာင္းအဝင္ မုဒ္ဦးနဲ႕ အဝင္စႀကၤန္လမ္းကို
ရိုက္ထားတဲ့ပံုပါ။ျမင္ေတြ႕ရတဲ့ အမိုးခံုးေတြကလည္းေက်ာက္သားခ်ပ္ေတြကို ထပ္ၿပီးထားတာျဖစ္ပါတယ္။


ဒီပံုကေတာ့ ၁၁ရာစုက ဘက္ဖြန္ဘုရားေက်ာင္းရဲ႕ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိတဲ့ ေရေဆးပန္ခ်ီကားပါ

ဘက္ဖြန္ဘုရားေက်ာင္းမွတစ္ဆင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ဦးသား Elephant Terrace ဘက္ဆီသို႕ ဆက္ထြက္လာ
ၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ိန္က ၃၅၀မီတာရွည္လ်ားခဲ့တဲ့ ဒီစႀကၤန္ဟာ ဘုရင္ Jayavarmam VII မွ သူ႕ရဲ႕ေအာင္ပြဲခံ
တပ္ေတြကို စစ္ေဆးၾကည့္ရႈရာ ဗိုလ္ရႈခံစင္ျမင့္တစ္ခုပါ။ယခုခ်ိန္မွာေတာ့ ဒီစႀကၤန္ရဲ႕ ေဖာင္ေဒးရွင္းေအာက္
ေျခပိုင္းေတြကိုပဲေတြ႕ျမင္ရပါေတာ့တယ္။အေပၚပိုင္းေတြကေတာ့ ပ်က္ဆီးသြားပါၿပီ။








ဒီပံုေတြကေတာ့ ဗိုလ္ရႈခံစင္ျမင့္ရဲ႕ေအာက္ေျခမွာ ထုဆစ္ထားတဲ့ပံုေတြပါပဲ..။ဆင္ပံုေတြကိုအဓိကထားၿပီး
ထုဆစ္ထားလို႕ Elephant Terrace လို႕ေခၚတယ္ထင္ပါရဲ႕ခင္ဗ်ာ။ဒီေနရာမွာ စီရမ္ရိ ဆိုတဲ့စကားရဲ႕အဓိပၸာယ္
ကိုေျပာျပခ်င္ပါတယ္..။ Siem ဆိုတာက ထိုင္းကိုေခၚတာျဖစ္ၿပီး Reap ကေတာ့ ေအာင္ႏိုင္ျခင္းလို႕အဓိပၸာယ္
ရပါသတဲ့....။ဆိုေတာ့ Siem Reap ဆိုတာ ထိုင္းကိုေအာင္ႏိုင္ျခင္းေပါ့ခင္ဗ်ာ။ထိုင္းနဲ႕ ကေမာၻဒီးယားဟာ
သိပ္ေတာ့တည့္လွတယ္မဟုတ္ဘူးတဲ့ခင္ဗ်။တေလာကေတာင္ နယ္စပ္မွာပစ္ၾကခတ္ၾကပါေသးတယ္...။
ခမာေတြဟာ သူတို႕အင္ပါယာႀကီးေကာင္းစားစဥ္အခါက ထိုင္းေတြကို စစ္ႏုိင္ခဲ့ဖူးပါတယ္...။ယခုပံုေတြက
လည္း ထိုစစ္ပြဲကို ရည္ညႊန္းသရုပ္ေဖာ္ထားတာလို႕သိရပါတယ္ခင္ဗ်။ထိုင္းကိုစစ္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ အထိမ္းအမွတ္အ
ျဖစ္ တည္ေဆာက္ခဲ့တယ္ဆိုပါတယ္...။


အဲဒီ Tarrace of Elephant နဲ႕ကပ္လ်က္မွာ Terrace of Leper King ဆိုတာလည္းရွိပါေသးတယ္။တည္
ေဆာက္ခဲ့သူကလည္း ဘုရင္ Jayavarman VII ပဲျဖစ္ပါတယ္။ဗိုလ္ရႈခံစင္ျမင့္တစ္ခုပဲျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်...။






ဒါကေတာ့ အဲဒီစင္ျမင့္ေတြနဲ႕မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က အေဆာက္အဦးငယ္ေတြပါ။ဘုရင္ရဲ႕ စာၾကည့္တိုက္ေတြ
လို႕ဆိုၾကသလို၊မိဖုရားအေဆာင္ေတြလို႕လည္းေျပာၾကပါတယ္...။မည္သည့္အေဆာက္အဦးပဲျဖစ္ေစကာမူ
အေတာ္ေသးတာေတာ့အမွန္ပါပဲ။



ဒါကေတာ့ အရိပ္ေကာင္းေကာင္းသစ္ပင္ေအာက္က  မဝင္ရဆိုင္းပုဒ္နဲ႕  အဲ့ဆုိင္းပုဒ္ေအာက္က  လူတစ္
ေယာက္ရဲ႕ ဓာတ္ပံုပါ။(အမွတ္တမဲ့ေတာ့ ဘယ္ႏွယ္ဒီဆိုင္းပုဒ္က သစ္ပင္ေအာက္ေရာက္ေနပါလိမ့္၊ဒီလို
ဆိုင္းပုဒ္မ်ဳိးဆိုတာ တစ္လမ္းေမာင္းလမ္းေတြရဲ႕ ဆန္႕က်င္ဘက္အထြက္ေပါက္လိုေနရာမ်ဳိးမွာပဲ ထားတတ္
တာ...၊ဘာလို႕သစ္ပင္ေအာက္လာထားတာပါလိမ့္လို႕ အေတြးေခါင္ေနေသးဗ်၊ေနာက္မွ ကားပါကင္မထိုးရ
ဆိုတဲ့ ဆိုင္းပုဒ္ျဖစ္မယ္လို႕ေတြးမိပါတယ္...:)))။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အမွတ္တရအေနနဲ႕တင္လိုက္ပါတယ္ဗ်ာ...။
အဲဒီလူကိုလည္းခြင့္ျပဳခ်က္ေတာင္းပါတယ္...။သူကေခ်ာတဲ့ပံုဆို တင္သာတင္ပါတဲ့...၊ဟုတ္ကဲ့....ေခ်ာတယ္
လို႕ ေျပာေပးလိုက္ၾကပါခင္ဗ်ား.....:)))))


 ဒါေလးကေတာ့ ခမာတုတ္တုတ္ေလးပါ။ထိုင္းတုတ္တုတ္နဲ႕မတူပါဘူး...၊ထိုင္းကတုတ္တုတ္က တုတ္တုတ္
စစ္တယ္ဗ်။ခမာတုတ္တုတ္ကေတာ့ ဆိုင္ကယ္ကို ေနာက္တြဲတပ္ထားတာပါပဲခင္ဗ်ာ...။ဒါလည္းအမွတ္တရ
တင္လိုက္ပါတယ္....။

အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ေန႕လည္စာစားဖို႕ ၿမိဳ႕ထဲျပန္ခဲ့ၾကပါတယ္။ၿမိဳ႕ထဲကTonleChaktomuk
buffet ဆိုင္မွာ စားျဖစ္ပါတယ္...၊ဘူေဖးဆိုင္ရဲ႕ပံုေတြကို အစားငမ္းေနတာနဲ႕ ဓာတ္ပံုရိုက္ဖို႕ေမ့သြားတယ္ဗ်။
ဆိုင္ရွင္က ထိုင္းအမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးပါ။ထမင္းစားၿပီးေတာ့ ဘုရားေက်ာင္းေတြဖက္တစ္ခါျပန္ထြက္ခဲ့ၾကပါ
တယ္ခင္ဗ်ား.....။

                                                                                                                                      ဆက္ရန္

28 comments:

ၿမန္မာမုဒိတာလူငယ္မ်ား said...

ရွားပါးကာလသို႔ ေရာက္ေလေသာအခါ သြားထားသမွ်အား လက္နက္ပုန္းအၿဖစ္ ထုတ္သံုးေလေတာ့သည္။

jasmine(ေတာင္ၾကီး) said...

အစ အဆုံးထိေအာင္ပုံေတြၾကည္႔ျပီး
ကုိယ္႔ကုိကုိယ္ေတာင္ ျပန္ေမးမိမလုိပါပဲ
တူတူသြားခဲ႔တာမ်ားလားလုိ႔
ဗဟုသုတေတြလဲအမ်ားၾကီးရလုိက္တယ္

ko said...

အကိုေရ ဆက္ရန္ေလးေမွ်ာ္ေနတယ္ေနာ္ ၿမန္ၿမန္ေလးတင္ပါအံုး ၿပီးေတာ႕ ခရီးစရိတ္ စားစရိတ္ အကုန္ဘယ္ေလာက္ကုန္ခဲ႕လဲဆိုတာေလး ေၿပာၿပပါလား အဲ႕ကို သြားခ်င္လို႕ပါ

ko said...

အကိုေရးထားတဲ႕စာအရဆိုရင္ ဒီ Angkor Thom အဝန္းအဝိုင္းထဲမွာ ေလ႕လာစရာ ၅ မ်ိဳးရွိတာေပါ႕ေနာ္..
၁။ Bayon ဘုရာေက်ာင္း
၂။ Baphuon ဘုရားေက်ာင္း
၃။ Tarrace of Elephant
၄။ Terrace of Leper King
၅။ ဘုရင္ရဲ႕ စာၾကည့္တိုက္(သို႕) မိဖုရားေဆာင္မ်ား

ဘုရားေက်ာင္းေတြ အေပၚကိုတက္ခြင္႕ေပးလားဗ် ...ၾကံခိုင္မွုအရ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြ ေပးမတက္ဘူးၾကားလို႕ပါ..ဒီတက္မကခရီးသြားနိုင္ပါေစဗ်ာ

မဒမ္ကိုး said...

ဘယ္တုတ္တုတ္ တူတူမတူတူ ျမန္မာဆိုက္ကားကိုဘယ္သူမွီတုန္း )))
ဒါနဲ႕သစ္ပင္ေအာက္မွာရပ္ေနတဲ႕သူက အရူးမဟုတ္လား

သူမိန္းမဂ်ီးက အသက္ 900 တဲ႕ အဟက္ း))

မတူး said...

ဖတ္ဖူးတာတခုကိုမွတ္မိေနတာက ၁၈၅၀ ခန္ ့ကမက္ခရာမင္းသားၾကီးကိုလုပ္ၾကံ့တဲ ့ျမင္ကြန္းမင္းသား၂ပါးကမန္းေလးကေန အဲဒီေခာတ္ အင္ဂလိပ္လက္ေအာက္မွာရိွတဲ ့ရန္ကုန္ကုိေျပးၾကျပီး ျပင္သစ္ကုန္သည္ေတြ အကူအညီနဲ ့သင္းေဘာ နဲ ့အဲ့ကုိဆက္ေျပးၾကတာ တပည့္တပန္း အစုံနဲ ့ဆိုင္ဂုံထိေရာက္ေရာဆုိ ဘဲ မင္းသားၾကီးေတြက အဲ ့က မိန္းမနဲ ့ေတာင္အိမ္ေထာင္က်ျပီး သားသမီးေတြ ေတာင္ရိွၾကသတဲ ့အသိရိွတယ္ဆုိရင္ဆက္စုံစမး္ၾကည့္ရင္ျမန္မာအမ်ိဳးေတြ ကိုေတာင္ေတြ ့ႏုိင္မယ္ထင္တယ္ေနာ္ ဒါေပမဲ ့ျမန္မာေတြလုိ ့လဲ ေျပာခ်င္မွေျပာေတာ့မယ္ထင္ရဲ ့ျမန္မာျပည္ကဆင္းရဲ ေနေတာ့ေလ တေန ့ေတာ့သြားလည္မယ္လို ့အဲ ့ဒီတုန္းကထဲကေတြးထားတာ တေန ့ေန ့ေပါ့

ေန၀သန္ said...

အင္း.. အိကုနဲ႕ အတူတူေရာက္သြားသလိုပဲ.. သေဘာက်ခ်က္ဗ်ာ... တျခားသိတာေလးေတြ တင္ပါဦးဗ်.. း)))

ခင္မင္လ်က္
ေန၀သန္

Anonymous said...

ဗိုလ္ရွဳသဘင္ရဲ့အေရွ႕က အေဆာက္အဦးအငယ္ေလးေတြမွာ ကေခ်သည္ဒါမွမဟုတ္ မိဖုရားေတြ အလွျပင္တဲ့ေနရာလို႕ မွတ္သားဖူးပါတယ္။
ခမာဆုိတာမြန္လူမ်ိဳးေတြနဲ႕ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးစုေတြ အဲ့ဒီတိုင္းျပည္ထဲမွာ လက္ရွိေနထုိင္လ်က္ရွိေၾကာင္းလည္း ဖတ္ဖူးပါတယ္။

အေပၚကမတူး. ဆိုင္ဂံုက ဗီယက္နမ္ျဖစ္ျပီး ဆီယမ္ရိက ကေမၺာဒီယားျဖစ္ေနပါတယ္။ ဗီယက္နမ္မွာ ျမင္ကြန္းျမင္းခံုတိုင္မင္းသားၾကီးမ်ိဳးဆက္မ်ားသတင္းအစအန မရရွိပါ။ တင့္ႏုိင္တိုးတို႕လို သမိုင္းလွန္သူေတြမ်ား ရွာေဖြေပးႏုိင္ရင္ အင္မတန္ တန္ဖိုးရွိမွာအမွန္ပါပဲ။

AH said...

ဒုတိယပိုင္းကို ေမွ်ာ္ေနမယ္ဗ်ိဳ႕... ခုလို စံုစံုညီညီေတြ႕ရေတာ့ ၀မ္းသာပါတယ္ အစ္ကို....

ရဲထြန္း ေဇာ္ said...

ဒက္ပံု မ်ား လွ၏
သစ္ပင္ေအာင္က ဘူဒံုး ထြားထွာ
အဟက္
ဟယ္ ..... ခ်စ္ကြ္နလိုအေပိုင္းလိုက္ေတာပ့ါ

ရဲထြန္း ေဇာ္ said...

ခင္မာခ်င္းတူပီးသူခင္မာက ပိုလခ််တယ္ အင္း့ဟင့္

သဒၶါလိႈင္း said...

ေရွးေဟာင္းၿမိဳ႕တစ္ခုကို ေရာက္ခဲ့ရလို႔ ေက်းဇူးပါ.။ ဆက္ရန္္ဆိုေတာ့ ဆက္ေမွ်ာ္ရၿပီေပ့ါ.

ခင္မင္လ်က္
သဒၶါ

Myat Pan Nwe (ျမတ္ပန္းႏြယ္) said...

မသိေသးတဲ႔ အေၾကာင္းရာလည္း သိခြင္႔ရလိုက္တယ္။
မေရာက္ဖူးေသးတဲ႔ ေဒသကိုလည္း သိကၽြမ္းသိတယ္။

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ခင္မင္လ်က္
ျမတ္

ညိမ္းႏိုင္ said...

MMYG >>> ဘယ္ကသာ...၊ေခါင္းထဲမွာအမ်ားႀကီး
ရွိေသးတယ္..လာမယ္မပူနဲ႕..လက္နက္ႀကီးေတြ :p

Jasmine >>> အားေပးတာေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ
ေနာက္အပိုင္းေတြက်ရင္လည္း တူတူလိုက္ခဲ့ပါဗ်ာ၊ဖိတ္
ေခၚပါတယ္။

KO>>> အဲဒီငါးေနရာတင္မကပါဘူးခင္ဗ်ာ..ဘုရား
ေက်ာင္းေတြက်န္ပါေသးတယ္။ေနာက္ပို႕စ္က်ရင္
ကုန္က်စားရိတ္ေတြပါတင္ေပးပါ့မယ္။ဟုတ္ပါတယ္
တခ်ဳိ႕ဘုရားေက်ာင္းေတြက အေပၚတက္ခြင့္မေပး
ေတာ့ပါဘူးခင္ဗ်။

မဒမ္ကိုး>>>ဒါေပါ့ဗ်ာ ျမန္႕မာဆိုက္ကား ကမာၻကို
လႊမ္းေစရမည္ေပါ့....:))))

မတူး>>>ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်၊ကေမာၻဒီးယားနဲ႕ဗီယက္နမ္မွာ
မိတ္ေဆြေတြရွိေပမယ့္ သူတို႕အလုပ္နဲ႕သူတို႕ဆိုေတာ့
စံုစမ္းေပးႏိုင္မယ္မထင္လို႕ အပူမကပ္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ၊
စီရမ္ရိကေတာ့ အလည္သြားသင့္တဲ့ေနရာတစ္ခုအျဖစ္
ေထာက္ခံတယ္ဗ်ဳိး....

ညိမ္းႏိုင္ said...

ေနဝသန္>>> ေနာက္ထပ္တင္ပါဦးမယ္၊စိတ္သာခ်....:))))

အမည္မသိ>>>ခုလိုလိုအပ္တာေလးေတြကို ေျပျပေပးတာ
ေက်းဇူးပါဗ်ာ။မိဖုရားေတြအလွျပင္တဲ့အေဆာင္ဆိုတာ
အမ်ားႀကီးျဖစ္ႏိုင္တယ္ဗ်။

AH>>>ကိုေအအိပ္ခ်္ေရ.....အျမတ္ဆံုးေရးပါ့မယ္ဗ်ာ...:)

ရဲထြန္းေဇာ္>>>ခင္မာခ်င္းတူတူပါပဲဟာ ပံုထြက္ေတြလည္းတူတူပါပဲဟ....။

မသဒၵါ>>>ဒုတိယပိုင္းမွာ အန္ေကာဝပ္ပါ ပါလာေတာ့
မွာဗ်...အဲ့က်ပိုလွတယ္....:)))

မျမတ္ပန္းႏြယ္>>>လာလည္တာကို ကၽြန္ေတာ္က
ေက်းဇူးတင္ရမွာပါဗ်ာ.....။

ရဲထြန္း ေဇာ္ said...

ညိမ္းႏိုင္ >>>> အြန္႕

ဟန္ၾကည္ said...

အန္ေကာ၀တ္ကေတာ့ ေလ့လာစရာေတြ မကုန္ႏိုင္တဲ့ တကယ့္ေရွးေဟာင္ အေမြအႏွစ္ ရတနာသိုက္ႀကီးေပါ့ ကၿငိမ္းႏိုင္ေရ...ႏႈိက္ႏႈိက္ခၽြတ္ခၽြတ္ရိုက္ခဲ့မယ္ထင္တဲ့ အန္ေကာ၀တ္ရဲ႕ ဖြဲ႔စည္းပံုေတြ ပန္းႁကြလက္ရာဓာတ္ပံုေတြကိုလည္း ေစာင့္ေမွ်ာ္လွ်က္ပါဗ်ား...

Candy said...

ခမာျပည္ကို တကယ္ေရာက္သြားသလုိပဲ
ပုဂံအတုိင္းပဲေနာ္... အရမ္းမိုက္တယ္

ဗဟုသုတလည္း ရတယ္.. ေက်းေက်းဗ်ိဳ႕

ပစ္ပစ္ said...

ေက်ာက္စာတိုင္ေပၚက ျမန္မာလို
သကၠရာဇ္ဘယ္ေလာက္မွာေရာက္ခဲ့သည္လို႕
ေရးထားတဲ့အေၾကာင္းကို
အရင္တုန္းကလည္း
မဂၢဇင္းတခုမွာဖတ္ဖူးတယ္ ကညိမ္း..
ကိုယ္တိုင္ေရာက္သြားသလိုပါဘဲ..
ပံဳေရာစာေရာျပည့္ျပည့္စံုစံုေရးထားလို႕

khin oo may said...

ဒီလုိသာေရးရမယ္ဆုိရင္ခက္ရခ်ည္ရဲ႕။

Nyi Linn Thit said...

ကိုညိမ္းႏိုင္ရဲ႕ အိပ္မက္ေလး ႏိုးထလာတဲ့ အေၾကာင္း ဖတ္ရတာ သေဘာက်စရာ ေကာင္းလိုက္တာဗ်ာ..၊ မာတင္လူသာကင္းရဲ႕ နာမည္ေက်ာ္ I have a dream မိန္႔ခြန္းကိုေတာင္ ျဖတ္ကနဲ ေျပးျမင္လိုက္ ေသးတယ္၊ း)

႐ွဳခင္းေတြကို သေဘာက်တယ္၊ အထူးသျဖင့္ ဓါတ္ပံုေတြက အနီးကပ္ ႐ိုက္ထားခဲ့လို႔ ထပ္စီထားတယ္ ဆိုတဲ့ ေက်ာက္ခ်ပ္ေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ ျမင္ရတယ္၊ ေက်ာက္က သဲေက်ာက္ အမ်ိုးအစားလားဗ် ကိုညိမ္းႏိုင္? က်ေနာ္တို႔ ပုဂံက နန္းဘုရားကို အမွတ္ရ မိတယ္၊ ပုဂံ Zone fee ထက္ ၁၀ ေဒၚလာ ပိုေပးရတဲ့ ခရီးကို အမုန္းလည္ဖို႔ ေစာင့္ေနတယ္ဗ်ိဳ႕...။ းD

မအိမ္သူ said...

ပိုင္လင္းၿမိဳ့ ဘတ္တေပါင္းၿမိ့ဳတို႔ဘက္မွာ ဟိုးအရင္က ေရွးျမန္မာေတြ ေနသြားခဲ့ဖူးတယ္လို႔ ၾကားဖူးတယ္။ ပိုင္လင္းမွာ ျမန္မာေတြတည္ခဲ့တဲ့ ဘုရားတစ္ဆူရွိတယ္ေလ။ အခု ကေမာၻဒီးယားက ျမန္မာေတြနဲ႔ ဦးၿပံဳးေမာင္ေမာင္တို႔ေတြ ျပန္ျပင္ၿပီး တည္ေနၾကတာ ၿပီးေတာင္ၿပီးေတာ့မယ္။ ေနာက္တေခါက္လာရင္ သြားၾကည့္ပါလား။ တစ္ညအိပ္ေလာက္ေတာ့ အခ်ိန္ေပးရလိမ့္မယ္။ ကိုညိမ္းႏိုင္ေရးတာ ဖတ္ၿပီးေတာ့ အရင္က ဒီမွာႏွစ္အေတာ္ၾကာၾကာ ေနသြားဖူးတဲ့ အင္ဂ်င္နီယာ အကိုႀကီးတစ္ေယာက္ေျပာတာကို သတိရသြားတယ္။ သူ ကေမာၻဒီးယားကိုေရာက္လာတာ အန္ေကာ၀ပ္ကို ေစာင့္တဲ့ ဘီလူးႀကီးေလးေကာင္နဲ႔ ပဌာန္းဆက္ရွိလို႔ ေရာက္လာတာတဲ့။ အခုေတာ့ အဲဒီအကိုႀကီးလဲ စကၤာပူေရာက္သြားၿပီ။ း)) ကိုညိမ္းႏိုင္ေကာ ခမာျပည္ေရာက္တံုး အိပ္မက္ေလးဘာေလး မမက္ဖူးလား။ အပ္ဆာရာ နတ္သမီးေတြ ဘာေတြနဲ႔ ပဌာန္းဆက္မ်ားရွိသလားလို႔... :D

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္ said...

ဓါတ္ပံုေလးေတြ လွတယ္

ႏွင္းႏုလြင္ said...

စာေတြကို ဗဟုသုတအေနနဲ႔ မွတ္သြားၿပီး
ပံုေတြကိုလည္း ေငးေမာသြားတယ္ဗ်ိဳ႕

ေမ said...

ေငးရင္း ေမာရင္း ေတြးရင္း ေတာရင္း ......... :)

ညိမ္းႏိုင္ said...

ဆရာၾကည္ >>>ရိုက္ေတာ့ရိုက္လာခဲ့တယ္ဆရာေရ...
ဒါေပမယ့္ တစ္ပံုမွကို ကိုယ့္ဟာကိုယ္မႀကိဳက္....:)

Candy >>>ေက်းေက်းဆို မုန္႕ဝယ္ေကၽြးေလး...:)

ပစ္ပစ္>>> ပစ္ပစ္ေရ အန္ေကာဝပ္မွာလည္း ေတြ႕ခဲ့
ေသးတယ္....ေနာက္ပိုစ္မွာေမွ်ာ္...:)

အစ္မကြန္>>> ဒီလိုပဲေရးလိုက္တာပါပဲ..ခက္စ္စရာ
လားလို႕...:)

ကိုညီလင္းသစ္>>>ဟုတ္တယ္အကို သဲေက်ာက္
အမ်ဳိးအစားေတြပါ။အဲ့သဲေက်ာက္တံုးေတြကို မ်က္ႏွာ
ျပင္ညီေအာင္ တစ္တံုးနဲ႕တစ္တံုးပြတ္တိုက္ၿပီး စား
ပလိုက္တာတဲ့...။

အစ္မအိမ္သူ>>>ျဖစ္ႏိုင္တာက ခမာျပည္က ဘီဘီ
ဆိုင္ေတြနဲ႕ ပဌာန္းဆက္ပါတာျဖစ္ႏိုင္တယ္ဗ်..:P

ကိုလြင္ျပင္၊မႏွင္းႏုလြင္၊မေမ >>>အားေပးတာေက်း
ဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ

san htun said...

ဓာတ္ပံုေတြ တကယ္ေကာင္းတယ္..ေက်ာက္တံုးေတြနဲ ့ တည္ေဆာက္ထားတာ ထူးဆန္းတယ္..ပိုက္ပိုက္ မကုန္ဘဲ ဗဟုသုတ တိုးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူး ကိုညိမ္းႏိုင္

Anonymous said...

ဘန္ေကာက္ကေန စိရီယမ္ကိုအသြားအျပန္ $၅၅၀ ဆိုလုိ ့ငုတ္တုတ္ေမ့သြားတယ္ ဘယ္အခ်ိန္သြားရင္အေကာင္းဆုံးလဲလုိ ့သိခ်င္လိုက္တာအခ်ိန္ရသတိရရင္ကုန္က်စားရိတ္ေလးသိပါရေစ ေက်းဇူးပါ