Wednesday, October 10, 2012

အဲဒီညမွာ ရႊာခဲ့တဲ့ အလြမ္းက ခုထိမစဲေသးဘူးတဲ့ ဟန္နီ....

ေဝးကြာျခင္းေတြေလာက္ေဝးကြာေနတာမရွိခဲ့......

ဘယ္တုန္းကမွ မနီးစပ္ခဲ့ေပမယ့္ ပိုလို႕ေဝးကြာသြားတယ္ဆိုတဲ့အသိက ရင္တစ္ခြင္လံုးကို ပူၿမိဳက္...

သံေယာဇဥ္ဆိုတာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ႀကိဳးဆြဲခ်ဖို႕ ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းမွ်သာ.......

စကားသံေတြကို မေန႕တစ္ေန႕ကမွ ကိုယ့္နား နားလာကပ္ေျပာသြားသလို ၾကားေယာင္ေနမိဆဲ.....

စိတ္ေၾကးမံုျပင္မွာ အသြင္အျပင္အားလံုးကို အေႏွးျပကြယ္သဖြယ္ ထင္ျမင္ေန.....


စီးခဲ့တဲ့ဖိနပ္ ပန္ထားတဲ့နားကပ္ ၿပံဳးလိုက္တိုင္းေပၚတတ္တဲ့ သြားစြယ္.....

ကိုယ့္အေပၚ ငံု႕ကိုင္းက်ခဲ့ဖူးတဲ့ ဆံႏြယ္မွ်င္တစ္စက ဒိုင္ယာရီအေဟာင္းထဲမွာ လဲေလ်ာင္း......

မင္းျဖတ္ေလွ်ာက္သြားတဲ့ ငါ့ရင္တစ္ခင္းမွာ အလြမ္းေတြက အုတ္ေအာ္ေသာင္းတင္း ပြင့္....

အထိအရွမ်ားတဲ့ ႏွလံုးသားဆိုတာ ဒဏ္ရာေတြနဲ႕ႏုနယ္ၿမဲ.....

သူေျပာခဲ့ဖူးတဲ့ ပံုျပင္ေတြထဲမွာ ကိုယ္ဟာ မင္းသားေလးလို႕ ခုထိယံုၾကည္.......

ေနရင္း ထိုင္ရင္း စားရင္း ေသာက္ရင္း ရယ္ရင္း ေမာရင္း အိပ္စက္ေနရင္း အလြမ္းေတြကတစ္ေျမ႕ေျမ႕......

ဘာသာတိုက္တဲ့ က်ိန္စာ မွာ ျပန္ျဖည္ ယူဖို႕ ဂါထာမရွိ.....

တစ္ႏွစ္ျခင္း၊တစ္လျခင္း၊တစ္ရက္ျခင္း၊တစ္နာရီျခင္း၊တစ္မိနစ္ျခင္း၊တစ္စကၠန္႕ျခင္း မွာ သတိရျခင္းက
တစ္ေရြ႕ေရြ႕တြားသြား......

ဒိတ္ကနဲ ခုန္တဲ့ ႏွလံုးစည္းခ်က္တုိင္း မွာ တမ္းတစိတ္ေတြက ဟီးေလးခို.........

တစ္ဘဝလံုးအေမွာင္ဖံုးေနသည့္တိုင္ အလြမ္းစိတ္ေတြက အလွ်ံညီးညီး......

ဒီလိုနဲ႕ ေသရာပါမယ့္ ဒဏ္ရာေတြကို ေထြးေထြးပိုက္ပိုက္ မိုက္မိုက္မဲမဲ သတိရ တမ္းတၿမဲ.......

စကားမစပ္......

မင္း ကိုယ့္ကို ဖ်က္ကနဲ သတိရမိခဲ့ရင္ တစ္ခ်က္ေလာက္ မဲ့ၿပံဳး ၿပံဳးပါ ဟန္နီ........။

19 comments:

မိုးေငြ႔........ said...

ဟန္နီ႕အေၾကာင္းမေရးတာၾကာျပီပဲ...။ ခံစားလို႔ေကာင္းတယ္..။ ဒါနဲ႔စကားမစပ္ အေၾကြးေတာင္းဦးမယ္...မွတ္မိတယ္ေနာ္...။

Nyi Linn Thit said...

“မင္းျဖတ္ေလွ်ာက္သြားတဲ့ ငါ့ရင္တစ္ခင္းမွာ အလြမ္းေတြက အုတ္ေအာ္ေသာင္းတင္း ပြင့္.... ”

ကိုညိမ္းရဲ႕ အဲဒီလို စကားလံုး အျပင္းစားေတြကို မဖတ္ရတာ ၾကာၿပီဗ်၊ း) တစ္ပုဒ္လံုး အလြမ္းေတြနဲ႔ တင္းျပည့္၊ က်ပ္ျပည့္ ဖ်ပ္ဖ်ပ္လူးေနတဲ့ ဒီကဗ်ာေလးကို ခံစားရင္း နားထဲမွာ သြပ္မိုးေပၚ တေဖ်ာက္ေဖ်ာက္ က်တဲ့ အလြမ္းသံေတြ ၾကားလာရတယ္၊ ကိုညိမ္းေရ.. တခါတခါ က်ေနာ္စဥ္းစားမိတယ္ဗ်၊ ‘စို’ ဖူးတဲ့သူဟာ မိုးထပ္မိမွာ စိုးေနတတ္သလားလို႔...။ း)

စံပယ္ခ်ိဳ said...

အေပၚက တစ္ေယာက္ေျပာသလုိပါပဲ
ဟန္နီအေၾကာင္းေတြမၾကားရတာအေတာ္ၾကာေပါ႔
တကယ္ေရးတတ္တယ္ဗ်ဳိ႕
မသိပါဘူး စာေတြဘာမွမေတြ႔လုိ႔ ဖဘ နဲ႔လက္ထပ္လုိက္ျပီ
ထင္ေနတာ အဲတာေမးမလုိ႔ပဲ
စဥ္းစားတုန္းျပန္ေပၚလာလုိ႔မေမးေတာ႔ဘူးေနာ္
(အလြမ္းေတြက အုတ္ေအာ္ေသာင္းတင္း ပြင့္)
ခင္မင္တဲ႔ jasmine

Anonymous said...

ျငိမ္ေနတဲ့ ကန္ေရျပင္ကို လႈပ္ႏိႈးလိုက္သလိုမ်ိဳးးး

ဂါဂါ said...

စကားမစပ္......

မင္း ကိုယ့္ကို ဖ်က္ကနဲ သတိရမိခဲ့ရင္ တစ္ခ်က္ေလာက္ မဲ့ၿပံဳး ၿပံဳးပါ ဟန္နီ

Anonymous said...

ရာသီဥတု နဲ႕ အၿပိဳင္
အလြမ္းမိုးေတြ ရြာေနတာ .. း))

ခင္မင္လွ်က္
ေဆာင္းႏွင္းရြက္

AH said...

ဟန္နီရဲ႕ အပိုင္းအစေလးေတြကို တခါးတစ္ခ်ပ္လွပ္ျပီး ၾကည့္သြားပါတယ္ ေနာင္ေတာ္...

Candy said...

မခင္သီတာကို သစၥာေဖာက္တာလား ဟြင္းဟြင္းးးးးးးးးးး
ႏုလိုက္တဲ့ နာ့အူးေလး စာေရးဆရာပဲ အဲ့ေလာက္ေတာ့ ရွိမွာေပါ့ ေနာ့ :D

ခ်မ္းမင္းကို(ပဥာက္) said...

က်ဴပ္ကေတာ႔..လူတေယာက္ကုိသံေယာဇသ္တြယ္မိမွာေၾကာက္ဆုံးပဲဘေဒြးေတာ္...စကားမစပ္ က်ဴပ္လင္႔ေလးမရွိတာေတြ႔ရေတာ႔ ဝမ္းနည္းမိပါတယ္ဗ်ာ..

ေႏြမိုး said...

ဟန္နီနဲ႔ မခင္သီတာ ဘယ္လိုပတ္သတ္ေနလဲဟင္.????

ေန၀သန္ said...

လိုက္မမီဘူး.. ဒါေပမယ့္ မဲ့ျပံဳးေတာ့မဟုတ္ဘူး.. ရိုးရိုးေလးျပံုးမိတယ္.. ဖတ္ျပီးေတာ့.. :D


ခင္မင္လ်က္
ေန၀သန္

မဒမ္ကိုး said...

ႏုခ်က္ကေတာ႕ကမ္းကုန္ကြာာာာာာာာာာာာာာာာ
မထင္ရဘူးမခင္သီတာ လန္းတယ္ဗ်ာာာာ

ဂ်ာရစ္

san htun said...

တခါတရံမွာ ႏွလံုးသားရဲ ့ေထာင့္တေနရာက ပံုးကြယ္ေနတယ့္ ခံစားခ်က္ကို လႈပ္ႏိုးလိုက္သလိုမ်ိဳး..

mstint said...

စာအေရးအသားေတြကေတာ့ ဆရာႀကီးပါပဲ ေမာင္ညိမ္းႏိုင္ေရ။ ပညာေလး ဆည္းပူးခြင့္ ရေလမလားလို႔ စကားဦးသန္းထားတာေနာ္ း)
စိတ္ဓာတ္အစဥ္ၾကည္လင္ေအးျမပါေစကြယ္။

ေမတၱာျဖင့္
အန္တီတင့္

မိုးနတ္ၾကယ္စင္ said...

စကားလံုးေတြက မုိက္တယ္ဗ်ာ..
အေရးအသားေလးေတြလဲ အားက်မိတယ္...
ဟန္နီ ဆုိတဲ႔ အသံုးအႏွဳန္းေလးလဲ သိပ္လွတာပါပဲ..
အရင္ကေတာ႔ အဲဒိေ၀ါဟာရကို သံုးျပီး အေတာ္မ်ားမ်ား
ေရးခဲ႔ဖူးတယ္ထင္တယ္..မုိးနတ္ကေတာ႔ အသစ္ဆုိေတာ႔
သိပ္မသိေသးပါဘူး..အခ်ိန္အားရတုိင္းအလည္လာျပီး
စာေတြလာဖတ္ပါ႔မယ္..လင္႔လဲခ်ိတ္ထားလုိက္ျပီမုိ႔..
ေနာက္ဆုိလာရတာလြယ္သြားမွာပါ..
ခင္မင္ေနတဲ႔...
ခင္မင္ခ်င္တဲ႔...မိုးနတ္

blackroze said...

ဟင္းးဟင္းးဟင္းး
အီးကု တို႕ကဗ်ာဆန္ခ်က္

Sweety Snow said...

မဲ့ျပံဳးပဲ ျပံဳးေစမွာတဲ့လား.. :D

ေႏြေတးရွင္ (မင္းဧရာ) said...

ဟန္နီ ကိုအတိုင္ထားျပီး
ကိုင္လွဳပ္သြားတာက က်ဳပ္ရင္ေပါ့ ဦးေလး
အပုတ္အေဆြးေတြ ထဲမွာ က်ဳပ္ကိုယ္တိုင္လည္း ေႏြးေနစဲပါ။

Anonymous said...

ကိုညိမ္းေရ "မင္းျဖတ္ေလွ်ာက္သြားတဲ့ ငါ့ရင္တစ္ခင္းလံုး
အလြမ္းေတြကအုတ္ေအာ္ေသာင္းတင္းပြင့္..အထိအရွမ်ား
တဲ့ ႏွလံုးသားဆိုတာ ဒဏ္ရာေတြနဲ႕ႏုနယ္ျမဲ..."
လႊတ္လွ ပါ့ဗ်ာ..။လြမ္းလိုက္မိပါရဲ့ ကိုညိမ္းကဗ်ာေလး
ဖတ္ျပီး " ရင္နဲ႔ေဝးရာ မိုင္ႏွစ္သန္းက က်ေနာ့္ရဲ့
ေတာေပ်ာ္ဧကရီေလးဆီ.........