အခ်စ္ဆိုတာ ငါ့အတြက္ေတာ့ တစ္ရာသီစာေနာက္က်ျပီးမွ
ေရာက္လာတဲ့ ေဆာင္ရာသီမနက္ခင္းတစ္ခုပါ.....
ပရမ္းပတာျဖစ္ရပ္ေတြ အစီအစဥ္တက်ျဖစ္ေနတတ္တဲ့
ေဟာဒီဘဝထဲမွာ....
ငါ့ရင္ထဲကို မင္းဝင္ေရာက္လာပံုက
အစီအစဥ္တက် ကို ပရမ္းပတာႏိုင္လြန္းလွခ်ည္ရဲ့.....။
နံနက္ခင္းမွာမွထြက္လာမိတဲ့ လ လိုမ်ိုး....
ငါ့ရင္ထဲက ခ်စ္ျခင္းေတြမွာ
မင္းသတိတရရွိစရာ ဘာမွမရွိဘူးဆိုတာ....
ေသရာပါသြားခဲ့ပါျပီေကာ.....။
စိတ္မွန္ကိုျပန္ျကည့္တိုင္း ျမင္ရတဲ့ ႏွလံုးသားအမာရြတ္တစ္ခုမွာ
အလြမ္းေတြက အုပ္ေအာ္ေသာင္းတင္းပါလား ဟန္နီ....။
တေမ့ေမာေမာျကည့္မိခဲ့တဲ့ မင္းရဲ့မ်က္ေတာင္ရွည္ရွည္ေတြေအာက္က
ေရခဲရိုက္မ်က္ဝန္းတစ္စံုအေျကာင္းကို မေႏွာင္းခင္ကတည္းက သိခဲ့ျပီးသားပါ
လူမိုက္တစ္ေယာက္ရဲ့ ကိုယ္တိုင္ေရး ပုရပိုဒ္ မွာ
ျကက္ေျခခတ္ေတြ ရဲပေတာင္းခတ္ေနမွေတာ့...
ဘာနဲ့မ်ား ႏွစ္သိမ့္ရဦးမွာတဲ့လဲ....။
ေဆာင္းဦးေရ....
ဖိုသီဖတ္သီနဲ့ေတာ့ မေအးပါနဲ့လားကြယ္....
အဖ်ားခတ္ရံုနဲ့ ႏွလံုးသားေတြ ခိုက္ခိုက္တုန္ေနပါျပီ....။
တစ္ရာသီစာေနာက္က်ျပီးမွေရာက္လာတဲ့ ေဆာင္းဦးရဲ့ေလထန္ေလရိုင္းေတြျကားမွာ...
ေျကကြဲႏွလံုးသားတစ္ခုကို သူ့ကံအေလ်ာက္ထားခဲ့ပါေတာ့ ဟန္နီ.....။
Thursday, March 24, 2011
Monday, February 28, 2011
ဘန္ေကာက္ ဘုရားဖူး
အစကေတာ့ ေမ်ာလြင့္ေနတဲ့သူ ၁,၂,၃....အစရွိသျဖင့္ေရးမလို့ပါပဲ...။သို့ေပမယ့္ ဒီရက္ပိုင္းမွာ ဘာမွမလုပ္ခ်င္၊
မကိုင္ခ်င္ျဖစ္ေနတာကတစ္ေျကာင္း၊ကၽြန္ေတာ့္ကြန္ျပူတာကပဲလား၊ကြန္နက္ရွင္ကပဲလားေတာ့မသိ ဒါ့ပံုေတြ
တင္ရင္ တင္မရပဲ အရမ္းေႏွးေကြးေလးလံ ေနတာေျကာင့္ေရာ ဆက္တုိက္မတင္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး...။
ဆက္တိုက္မတင္ႏိုင္တဲ့အတူတူ နာမည္ကိုလည္း သက္သက္စီပဲေပးလိုက္ပါတယ္....။
ဘန္ေကာက္မွာေန့ဘက္ေတြမွာ အမ်ားဆံုးလုပ္ျဖစ္တာကေတာ့ ဘုရားဖူးထြက္ျဖစ္ပါတယ္...။
ေလးရက္မွာ သံုးရက္က ဘုရားဖူးျဖစ္ပါတယ္...။(ေန့ဘက္မွာ ဘုရားဖူးတယ္ဆိုေတာ့ ညဘက္မွာ လိပ္ဥတူးထြက္
သလားမေမးပါနဲ...:)))
ဘုရားရွင္ရဲ့ မ်က္ႏွာေတာ္ကို ဖူးျမင္ရတာ ဘယ္ႏိုင္ငံက ဘယ္လိုရုပ္ပြားေတာ္ပံုပဲျဖစ္ျဖစ္ ေအးခ်မ္းလွပါတယ္....။
ခုတင္လိုက္တဲ့ ဘုရားရွင္ရဲ့ရုပ္ပြားေတာ္ပံုေတြက ဘယ္ရုပ္ပြားေတာ္က ဘယ္ေနရာ၊ဘယ္ေစတီ၊ဘယ္ေက်ာင္း
ကဆိုတာ မမွတ္မိေတာ့ဘူးခင္ဗ်၊အကုန္ေရာေထြးကုန္ပါတယ္...:)။ဆိုေတာ့ ဘယ္ရုပ္ပြားေတာ္က ဘယ္က
ဆိုတာ ေလဘယ္မထိုးႏိုင္တာ ခြင့္လြွတ္ပါကုန္....:)
ေသခ်ာတာက ျမဘုရားပံုေတာ္ေတာ့မပါဘူးခင္ဗ်။မပါဆို ဒါ့ပံုရိုက္ခြင့္မျပုလို့ပါ..:)


ဒီေစတီကိုေတာ့မွတ္မိတယ္ခင္ဗ်။ ေက်ာက္ဖယားျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းက Wat Arun (Tample of the Dawn)ပါ။
ဒီေစတီကို ဖူးရေတာ့ ပုဂံကိုေတာင္ သတိတရ နဲ့ လြမ္းမိေသး...:(







ြ






မကိုင္ခ်င္ျဖစ္ေနတာကတစ္ေျကာင္း၊ကၽြန္ေတာ့္ကြန္ျပူတာကပဲလား၊ကြန္နက္ရွင္ကပဲလားေတာ့မသိ ဒါ့ပံုေတြ
တင္ရင္ တင္မရပဲ အရမ္းေႏွးေကြးေလးလံ ေနတာေျကာင့္ေရာ ဆက္တုိက္မတင္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး...။
ဆက္တိုက္မတင္ႏိုင္တဲ့အတူတူ နာမည္ကိုလည္း သက္သက္စီပဲေပးလိုက္ပါတယ္....။
ဘန္ေကာက္မွာေန့ဘက္ေတြမွာ အမ်ားဆံုးလုပ္ျဖစ္တာကေတာ့ ဘုရားဖူးထြက္ျဖစ္ပါတယ္...။
ေလးရက္မွာ သံုးရက္က ဘုရားဖူးျဖစ္ပါတယ္...။(ေန့ဘက္မွာ ဘုရားဖူးတယ္ဆိုေတာ့ ညဘက္မွာ လိပ္ဥတူးထြက္
သလားမေမးပါနဲ...:)))
ဘုရားရွင္ရဲ့ မ်က္ႏွာေတာ္ကို ဖူးျမင္ရတာ ဘယ္ႏိုင္ငံက ဘယ္လိုရုပ္ပြားေတာ္ပံုပဲျဖစ္ျဖစ္ ေအးခ်မ္းလွပါတယ္....။
ခုတင္လိုက္တဲ့ ဘုရားရွင္ရဲ့ရုပ္ပြားေတာ္ပံုေတြက ဘယ္ရုပ္ပြားေတာ္က ဘယ္ေနရာ၊ဘယ္ေစတီ၊ဘယ္ေက်ာင္း
ကဆိုတာ မမွတ္မိေတာ့ဘူးခင္ဗ်၊အကုန္ေရာေထြးကုန္ပါတယ္...:)။ဆိုေတာ့ ဘယ္ရုပ္ပြားေတာ္က ဘယ္က
ဆိုတာ ေလဘယ္မထိုးႏိုင္တာ ခြင့္လြွတ္ပါကုန္....:)
ေသခ်ာတာက ျမဘုရားပံုေတာ္ေတာ့မပါဘူးခင္ဗ်။မပါဆို ဒါ့ပံုရိုက္ခြင့္မျပုလို့ပါ..:)
ဒီေစတီကို ဖူးရေတာ့ ပုဂံကိုေတာင္ သတိတရ နဲ့ လြမ္းမိေသး...:(
ြ
Saturday, February 26, 2011
အသက္-၃၃
မ်ိုးေက်ာ့ျမိုင္ သီခ်င္းေတြကို သိပ္ျကိုက္လွတယ္ေတာ့မဟုတ္....၊သို့ေပမယ့္ ဒီသီခ်င္းကိုေတာ့ ေလာေလာဆယ္
သေဘာက်ေနတယ္....
သေဘာက်ေနတယ္....
သုညေအာက္ ယူဇနာ တရာမက က်ဆင္းသြားေျကာင္း
လင္းေရ.....
ကိုယ္...လင္းဆီစာမေရးျဖစ္တာျကာျပီေနာ္....၊ျကာဆို စာေရးခ်င္စိတ္ကို မရွိတာလင္းေရ....။လင္းဆီလည္း စာ
မေရးျဖစ္၊ကိုယ့္ဘေလာ့မွာလည္း ဘာမွမေရးျဖစ္ပါဘူး။တေလာကခရီးထြက္ျဖစ္ေတာ့ ျပန္လာရင္ ပို့စ္ေတြ အမ်ားျကီး ေရးမယ္လို့ အားခဲထားေပမယ့္ တကယ့္တကယ္ျကေတာ့ မေရးခ်င္ဘူးျဖစ္ေနတယ္လင္း....။
ခုတေလာ ကိုယ္စိတ္ေတြက်ေနျပန္ျပီ.....၊စိတ္ေတြက သုညေအာက္ယူဇနာ၁၀၀မကက်ေနတဲ့အျပင္ဘာအာရံုမွ
စူးစိုက္လို့မရေအာင္ကို ပ်ံလြင့္ေနေလရဲ့....။ဘာျပႆနာေတြျဖစ္ေနလဲလို့ ေမးမလို့လားလင္း...၊ဟင့္အင္း....၊
တကယ့္တကယ္မွာ ေသးေသးမြွားမွြားအခက္အခဲတခ်ို့ကလြဲလို့ ဘာမွျပႆနာျကီးျကီးမားမားမရွိပါဘူး....။
ဒါေပမယ့္....လင္းသိတဲ့အတိုင္းပဲေလ...ကိုယ့္စိတ္က တခါတေလ တက္ခ်င္ရင္လည္း ဟိုးမိုးထိေရာက္ေအာင္
တက္သြားတတ္ျပီး၊ခုလိုက်ခ်င္ျပန္ရင္လည္း အဝီစိေရာက္ေအာင္က်ခ်င္က်သြားတာကလား....။
အေတြးေတြကလည္း စုစုစည္စည္းမရွိ၊လြင့္ခ်င္တိုင္းလြင့္၊ပ်ံ့ခ်င္တိုင္းပ်ံ့ေနေလရဲ့....၊ေရွ့စိတ္ကေလးက လြွင့္
ပ်ံ့သြားလိုက္၊ေနာက္စိတ္ကေလးက သတိနဲ့ ျပန္ဖမ္း စုစည္းလိုက္၊ခဏမွာပဲ စိတ္ကျပန္လြွင့္သြားလိုက္နဲ့
ကိုယ့္စိတ္နဲ့ ကိုယ္ အရွုပ္ေတြလုပ္ေနရတယ္လင္းရာ....။ဒီရက္ပိုင္း အိပ္ေရးပ်က္လိုက္ေတာ့ပိုဆိုးသေပါ့။
အိပ္ေရးပ်က္လို့ မ်က္လံုးကဘယ္ေလာက္ပဲအိပ္ခ်င္ေနေပမယ့္ စိတ္ကအိပ္လို့မရဘူးလင္းရာ..၊ညညဆို အေတြး
ေတြက တယ္ႏွိပ္ဆက္တာကလား....။
စိတ္ကိုျငိမ္ေအာင္ စာအုပ္ေတြဖတ္၊ဟာသေတြဖတ္၊ရုပ္ရွင္ေတြျကည့္ လည္း ဖတ္တုန္း၊ျကည့္တုန္းခဏပါပဲ
လင္းရာ...။ခုခ်ိန္မွာ ကိုယ္ အလုပ္ခ်င္ဆံုးက ျမန္မာျပည္က ကိုယ့္အခန္းေလးထဲမွာ ၂ရက္ေလာက္မထတမ္း အိပ္
ပလိုက္ခ်င္တာပါပဲ....။အိမ္လြမ္းနာက တယ္ဆိုးသကိုး....။
ေဟာဒီရွင္က်ားပူမွာ လူေတြအမ်ားအားျဖင့္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သက္ေသျကတဲ့အခါ MRT လာတဲ့အခ်ိန္ခုန္ခ်ေလ့
ရွိျကသတဲ့....။အင္း.....ကိုယ္လည္း ခုတေလာေတာ့ MRTမစီးပဲေန ေနတယ္လင္းေရ....:)။MRT တစ္စီး အရွိန္
နဲ့ဝင္လာခ်ိန္မွာ ရထားသံလမ္းေတြရဲ့ ေသြးေဆာင္ျဖားေယာင္းမွုက စိတ္ဓာတ္က်ဆင္းေနတဲ့လူတစ္ေယာက္
ကို သူလုပ္ခ်င္တာကို လြယ္လြယ္နဲ့ လုပ္ျဖစ္သြားေစႏိုင္ေအာင္ကို မာယာမ်ားလွတယ္ကြယ္....။
ဒီလိုေျပာလို့ စိတ္လည္းသိပ္မပူနဲ့ဦးေနာ္...။အရမ္းဆိုးဆိုးရြားရြားျကီးမဟုတ္ပါဘူး....:)။ခ်စ္ခင္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္း
ေတြကလည္း အားေပးျက၊တတ္ႏိုင္သမွ်အျကံညဏ္ေပးျကပါတယ္...။တခ်ို့ကလည္း အဲဒါ ခမဲလိုလို့ျဖစ္တာ
သူတို့ခမဲရွာေပးမယ္တဲ့ေလ....:P။အင္း...ခမဲကေတာ့ေတာ္ပါျပီေလ.....ဆားနဲ့ပဲစားပါေတာ့မယ္လို့ ျပန္ေျပာလိုက္
ရတယ္....:D။
ခုေတာ့တျဖည္းျဖည္းနဲ့ ေအးေဆးျဖစ္လာပါျပီ။ဒါေျကာင့္လည္း ခုလို ရီရီေမာေမာနဲ့ လင္းဆီ စာေရးျဖစ္တာေပါ့။
ခုေတာ့ ညအိပ္ကာနီးတိုင္း ဝင္ေလရွူ့၊ထြက္ေလရွူ့ ဘုရားကု ကုေနေလရဲ့...။ဝင္သက္ထြက္သက္မ်ား....
ေပါ့....:)
လင္းေရ.....၊စိတ္လည္းမပူနဲ့၊စိတ္မေကာင္းလည္းမျဖစ္နဲ့ဦးေနာ္...၊ကိုယ့္အေျကာင္းလည္း လင္းသိတဲ့အတိုင္း၊
ခဏပါ...။ျပီးေတာ့လည္း ျပီးသြားမွာပါ..။ေအာ္..ဒါနဲ့ ကိုယ္ ေရွ့လကုန္ေလာက္ျမန္မာျပည္ ျပန္လာျဖစ္မလားပဲ...။
ေမာပန္းေနတဲ့ ကိုယ္ေရာ၊စိတ္အတြက္ပါ ခဏေတာ့ အေမ့အိမ္မွာ နားဦးမယ္ကြယ္....၊ဒါမွပဲ က်န္ေနေသးတဲ့
ဘဝတစ္ဝက္ကို ခြန္အားအျပည့္နဲ့ ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္မွာကလား....။
အင္း ခုလိုခ်ိန္မွာ ကိုယ္ေတြးမိတာက ငါတို့ေတြ တစ္ေန့ေသျကရမယ့္အေရး...၊ဘာေတြမ်ား ကိုယ္ပင္ပန္း၊စိတ္
ပင္ပန္းခံေနျကပါလိမ့္....၊ဘဝမွာ ေကာင္းတာေတြပဲလုပ္လုပ္၊ဆိုးတာေတြပဲလုပ္လုပ္၊ဘဝကို ေလးေလးနက္
နက္နဲ့ပဲေက်ာ္ျဖတ္ေက်ာ္ျဖတ္၊ေပါ့ေပါ့ပါးပါးပဲ ျဖတ္သန္းျဖတ္သန္း၊တခ်ိန္မွာ လူတိုင္းသြားရမယ့္ေနရာကို ေရာက္
သြားမွာပဲ...၊ဘာေျကာင့္မ်ား ေရးျကီးခြင္က်ယ္နဲ့ ဘဝဆိုတာတိုက္ပြဲပဲ၊ဘာပဲ၊ညာပဲ လုပ္ေနမလဲ...၊သြားစရာရွိတဲ့
ေနရာ ဘာေျကာင့္မ်ားျမန္ျမန္မသြားျဖစ္ျကပါလိမ့္ ဆိုတဲ့ အေတြးေတြဝင္လာေရာ လင္းေရ....။
ဘဝကိုျမတ္ႏိုးတြယ္တာတဲ့ ဘဝတဏွာေနရာမွာ ဘဝျပတ္ခ်င္တဲ့ ဝိဘဝတဏွာေလးက ခဏတျဖုတ္ အစားဝင္
လာတာထင္ပါရဲ့...။အင္း...ကိုယ္လည္း အသက္ရလာသေလာက္ တည္ျငိမ္ရင့္က်က္ဖို့ အမ်ားျကီးလိုေသးတယ္
လင္းေရ....။ကဲပါေလ...ကိုယ္ျပန္ေရာက္မွ စကားေတြ အမ်ားျကီးေျပာျကတာေပါ့၊လင္းတို့မိသားစုအာလံုး
က်မ္းမာလ်က္ရွိေျကာင္းသိရလို့ ဝမ္းသာရပါရဲ့....။
ကိုယ္...လင္းဆီစာမေရးျဖစ္တာျကာျပီေနာ္....၊ျကာဆို စာေရးခ်င္စိတ္ကို မရွိတာလင္းေရ....။လင္းဆီလည္း စာ
မေရးျဖစ္၊ကိုယ့္ဘေလာ့မွာလည္း ဘာမွမေရးျဖစ္ပါဘူး။တေလာကခရီးထြက္ျဖစ္ေတာ့ ျပန္လာရင္ ပို့စ္ေတြ အမ်ားျကီး ေရးမယ္လို့ အားခဲထားေပမယ့္ တကယ့္တကယ္ျကေတာ့ မေရးခ်င္ဘူးျဖစ္ေနတယ္လင္း....။
ခုတေလာ ကိုယ္စိတ္ေတြက်ေနျပန္ျပီ.....၊စိတ္ေတြက သုညေအာက္ယူဇနာ၁၀၀မကက်ေနတဲ့အျပင္ဘာအာရံုမွ
စူးစိုက္လို့မရေအာင္ကို ပ်ံလြင့္ေနေလရဲ့....။ဘာျပႆနာေတြျဖစ္ေနလဲလို့ ေမးမလို့လားလင္း...၊ဟင့္အင္း....၊
တကယ့္တကယ္မွာ ေသးေသးမြွားမွြားအခက္အခဲတခ်ို့ကလြဲလို့ ဘာမွျပႆနာျကီးျကီးမားမားမရွိပါဘူး....။
ဒါေပမယ့္....လင္းသိတဲ့အတိုင္းပဲေလ...ကိုယ့္စိတ္က တခါတေလ တက္ခ်င္ရင္လည္း ဟိုးမိုးထိေရာက္ေအာင္
တက္သြားတတ္ျပီး၊ခုလိုက်ခ်င္ျပန္ရင္လည္း အဝီစိေရာက္ေအာင္က်ခ်င္က်သြားတာကလား....။
အေတြးေတြကလည္း စုစုစည္စည္းမရွိ၊လြင့္ခ်င္တိုင္းလြင့္၊ပ်ံ့ခ်င္တိုင္းပ်ံ့ေနေလရဲ့....၊ေရွ့စိတ္ကေလးက လြွင့္
ပ်ံ့သြားလိုက္၊ေနာက္စိတ္ကေလးက သတိနဲ့ ျပန္ဖမ္း စုစည္းလိုက္၊ခဏမွာပဲ စိတ္ကျပန္လြွင့္သြားလိုက္နဲ့
ကိုယ့္စိတ္နဲ့ ကိုယ္ အရွုပ္ေတြလုပ္ေနရတယ္လင္းရာ....။ဒီရက္ပိုင္း အိပ္ေရးပ်က္လိုက္ေတာ့ပိုဆိုးသေပါ့။
အိပ္ေရးပ်က္လို့ မ်က္လံုးကဘယ္ေလာက္ပဲအိပ္ခ်င္ေနေပမယ့္ စိတ္ကအိပ္လို့မရဘူးလင္းရာ..၊ညညဆို အေတြး
ေတြက တယ္ႏွိပ္ဆက္တာကလား....။
စိတ္ကိုျငိမ္ေအာင္ စာအုပ္ေတြဖတ္၊ဟာသေတြဖတ္၊ရုပ္ရွင္ေတြျကည့္ လည္း ဖတ္တုန္း၊ျကည့္တုန္းခဏပါပဲ
လင္းရာ...။ခုခ်ိန္မွာ ကိုယ္ အလုပ္ခ်င္ဆံုးက ျမန္မာျပည္က ကိုယ့္အခန္းေလးထဲမွာ ၂ရက္ေလာက္မထတမ္း အိပ္
ပလိုက္ခ်င္တာပါပဲ....။အိမ္လြမ္းနာက တယ္ဆိုးသကိုး....။
ေဟာဒီရွင္က်ားပူမွာ လူေတြအမ်ားအားျဖင့္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သက္ေသျကတဲ့အခါ MRT လာတဲ့အခ်ိန္ခုန္ခ်ေလ့
ရွိျကသတဲ့....။အင္း.....ကိုယ္လည္း ခုတေလာေတာ့ MRTမစီးပဲေန ေနတယ္လင္းေရ....:)။MRT တစ္စီး အရွိန္
နဲ့ဝင္လာခ်ိန္မွာ ရထားသံလမ္းေတြရဲ့ ေသြးေဆာင္ျဖားေယာင္းမွုက စိတ္ဓာတ္က်ဆင္းေနတဲ့လူတစ္ေယာက္
ကို သူလုပ္ခ်င္တာကို လြယ္လြယ္နဲ့ လုပ္ျဖစ္သြားေစႏိုင္ေအာင္ကို မာယာမ်ားလွတယ္ကြယ္....။
ဒီလိုေျပာလို့ စိတ္လည္းသိပ္မပူနဲ့ဦးေနာ္...။အရမ္းဆိုးဆိုးရြားရြားျကီးမဟုတ္ပါဘူး....:)။ခ်စ္ခင္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္း
ေတြကလည္း အားေပးျက၊တတ္ႏိုင္သမွ်အျကံညဏ္ေပးျကပါတယ္...။တခ်ို့ကလည္း အဲဒါ ခမဲလိုလို့ျဖစ္တာ
သူတို့ခမဲရွာေပးမယ္တဲ့ေလ....:P။အင္း...ခမဲကေတာ့ေတာ္ပါျပီေလ.....ဆားနဲ့ပဲစားပါေတာ့မယ္လို့ ျပန္ေျပာလိုက္
ရတယ္....:D။
ခုေတာ့တျဖည္းျဖည္းနဲ့ ေအးေဆးျဖစ္လာပါျပီ။ဒါေျကာင့္လည္း ခုလို ရီရီေမာေမာနဲ့ လင္းဆီ စာေရးျဖစ္တာေပါ့။
ခုေတာ့ ညအိပ္ကာနီးတိုင္း ဝင္ေလရွူ့၊ထြက္ေလရွူ့ ဘုရားကု ကုေနေလရဲ့...။ဝင္သက္ထြက္သက္မ်ား....
ေပါ့....:)
လင္းေရ.....၊စိတ္လည္းမပူနဲ့၊စိတ္မေကာင္းလည္းမျဖစ္နဲ့ဦးေနာ္...၊ကိုယ့္အေျကာင္းလည္း လင္းသိတဲ့အတိုင္း၊
ခဏပါ...။ျပီးေတာ့လည္း ျပီးသြားမွာပါ..။ေအာ္..ဒါနဲ့ ကိုယ္ ေရွ့လကုန္ေလာက္ျမန္မာျပည္ ျပန္လာျဖစ္မလားပဲ...။
ေမာပန္းေနတဲ့ ကိုယ္ေရာ၊စိတ္အတြက္ပါ ခဏေတာ့ အေမ့အိမ္မွာ နားဦးမယ္ကြယ္....၊ဒါမွပဲ က်န္ေနေသးတဲ့
ဘဝတစ္ဝက္ကို ခြန္အားအျပည့္နဲ့ ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္မွာကလား....။
အင္း ခုလိုခ်ိန္မွာ ကိုယ္ေတြးမိတာက ငါတို့ေတြ တစ္ေန့ေသျကရမယ့္အေရး...၊ဘာေတြမ်ား ကိုယ္ပင္ပန္း၊စိတ္
ပင္ပန္းခံေနျကပါလိမ့္....၊ဘဝမွာ ေကာင္းတာေတြပဲလုပ္လုပ္၊ဆိုးတာေတြပဲလုပ္လုပ္၊ဘဝကို ေလးေလးနက္
နက္နဲ့ပဲေက်ာ္ျဖတ္ေက်ာ္ျဖတ္၊ေပါ့ေပါ့ပါးပါးပဲ ျဖတ္သန္းျဖတ္သန္း၊တခ်ိန္မွာ လူတိုင္းသြားရမယ့္ေနရာကို ေရာက္
သြားမွာပဲ...၊ဘာေျကာင့္မ်ား ေရးျကီးခြင္က်ယ္နဲ့ ဘဝဆိုတာတိုက္ပြဲပဲ၊ဘာပဲ၊ညာပဲ လုပ္ေနမလဲ...၊သြားစရာရွိတဲ့
ေနရာ ဘာေျကာင့္မ်ားျမန္ျမန္မသြားျဖစ္ျကပါလိမ့္ ဆိုတဲ့ အေတြးေတြဝင္လာေရာ လင္းေရ....။
ဘဝကိုျမတ္ႏိုးတြယ္တာတဲ့ ဘဝတဏွာေနရာမွာ ဘဝျပတ္ခ်င္တဲ့ ဝိဘဝတဏွာေလးက ခဏတျဖုတ္ အစားဝင္
လာတာထင္ပါရဲ့...။အင္း...ကိုယ္လည္း အသက္ရလာသေလာက္ တည္ျငိမ္ရင့္က်က္ဖို့ အမ်ားျကီးလိုေသးတယ္
လင္းေရ....။ကဲပါေလ...ကိုယ္ျပန္ေရာက္မွ စကားေတြ အမ်ားျကီးေျပာျကတာေပါ့၊လင္းတို့မိသားစုအာလံုး
က်မ္းမာလ်က္ရွိေျကာင္းသိရလို့ ဝမ္းသာရပါရဲ့....။
ခင္တဲ့.......
Sunday, February 20, 2011
ေမ်ာလြင့္ေနတဲ့ လူ
ဘန္ေကာက္ေျမကိုစနင္းနင္းျခင္းမွာ ပထမဆံုးသတိျပုမိတာကေတာ့ မ်ားျပားရွုပ္ေထြးလွတဲ့ ေျကာ္ျငာဆိုင္းပုဒ္
ေတြနဲ့ အိုဗာဟတ္ ဓာတ္ျကိုးေတြပါ.....။
၇ဘူတာေလာက္ပဲ ရွိတဲ့ လိုင္းတိုေတြပါ..၊MRT တလိုင္းရွိပါတယ္....။BTS နဲ့ MRT ဘာကြာသလဲေတာ့ မသိ
ပါဘူး...၊ျကည့္ရတာ MRT က လမ္းေျကာင္းရွည္ပါတယ္....။BTS စီးခဲ့ေပမယ့္ MRT ေတာ့ မစီးျဖစ္ခဲ့ပါ။
စပယ္ယာရွိေပမယ့္ ျပူးျပူးျပဲျပဲ နဲ့ လိပ္ေခါင္းထြက္မတတ္ ေအာ္ေခၚမေနပါဘူး၊ထိုင္ရာကေတာင္မထပါ...:)။
ထဲက အသုတ္ေတြ၊ထမင္းေျကာ္ေတြ၊ငါးေျကာ္ေတြ၊မုန့္လင္မယားေတြ၊ဝက္ေျခေထာက္စြပ္၊အကင္ေတြ ၊ျပီး
အသီးအႏွံေတြကို ေလးရက္လံုးလံုး အလွည့္ျကဝယ္စားပလိုက္တယ္...၊
ျမန္မာေတြကိုလည္း အဲဒီမွာ ဝယ္ခ်မ္းေနျကတာေတြ့ခဲ့ရဲ့....။
ကေလးမေလးက ဆိုင္ကယ္နဲ့ခင္ည....:)။
ေနတဲ့ ဘန္ေကာက္.....။
မယ္လို့ နိမိတ္ဖတ္ခဲ့တယ္လို့ဆိုပါတယ္....၊ဘာသာေရးျဆာေတြက ဗုဒၶဘာသာရဲ့ ေရြဝါေရာင္သကၤန္းကို
ရည္ညြွန္းတာလို့ ဆိုျကျပီး၊ႏိုင္ငံေရးသမားေတြက အသားဝါတရုတ္ေတြကို ဆိုလိုတာျဖစ္မယ္လို့ အဓိပၸာယ္ဖြင့္
ခဲ့ျကပါတယ္...။ စီလံုေပါက္ေဖာ္တို့ရဲ့ ႏွစ္သစ္ကူးက ခုေတာ့ဂလိုဘယ္ဆန္လာပါပေကာလား.....:)
ဟုတ္ကဲ့....ဟုတ္ကဲ့....ဒီႏွစ္ ယုန္ႏွစ္ဆိုတာေသခ်ာပါတယ္.....:)
Subscribe to:
Posts (Atom)